Afgestudeerd op de camping

Waarom staan wij toch altijd tussen de hippies, pap?’, een vraag van de oudste. We stonden op camping nummer 2 van de zomervakantie. Er liep een echtpaar van middelbare leeftijd voor onze camper langs. Ze waren met hun kano onderweg naar de rivier waaraan we kampeerden. Zij met donkerrood haar, hij met sik en paardenstaart. Ze trokken stroomafwaarts van camping naar camping. De vrouw was ik ’s ochtends nog tegengekomen bij de receptie. Ik haalde er een boodschappentas verse broodjes voor ons groeiend gezin met inmiddels 6 leden. Zij genoot van een enkel heerlijk vers gebakken croissant. Ze hadden weinig nodig voor een mooie vakantie.

Op de vorige camping stonden we naast een jong stel. Een vrouw met een zoontje van een jaar of 10 en een dochter van 4 maanden oud. En een man van begin 30 schat ik. Zij, in een auto met een Duits kenteken, hij in z’n eigen sportieve Opel met Italië als thuisbasis. De baby deed haar dutjes in een soort hangmat die aan een dikke tak was gehangen. Ze sliepen met z’n vieren in dezelfde Decathlon-tent als m’n oudste dochter met haar vriendje deed. Met ook nog twee schoothondjes. Twee volwassenen, een tiener, een baby en twee hondjes in een tweepersoonstent. Waardig voor een plek in het Guinessboek of World Records of voor de Nobelprijs voor de vrede. Hun hele hebben en houden zat in een Ikea-kist van 60 bij 40 centimeter. We deelden de picknickbank die onze plek scheidde van hun plek. Geen stress, overal tijd voor. De dag nemen zoals deze kwam. Jaloersmakend mooi.

Ik word gek van die klerewarmte’, schreeuwde de andere buurman. Inderdaad, een landgenoot. Het was bijna 40 graden. Hij had wel een punt dus. Maar eigenlijk ook weer niet. Waarom zou je je druk maken bij zo’n temperatuur. De volgende bestemming lonkte kennelijk. En hij had haast. Zoals ze elke dag haast leken te hebben toen we naast elkaar stonden. Terwijl wij ongewassen in pyjama, in de schaduw zaten te ontbijten, begonnen zij al aan hun tweede activiteit van de dag. In rap tempo de luxe bestelbus van pa in. Waarschijnlijk op weg naar een bezienswaardigheid. Het was 40 graden. Hun kinderen, een meisje van een jaar of 15 en een jongen van plusminus 13, stapten met zichtbare tegenzin in.

Voortdurend maakte de man ruzie met de puberzoon. Niets kon deze jongen goed doen. Logisch, want pubers denken niet altijd logisch na. Zeker niet voor 10 uur ’s ochtends en bij 40 graden in de zon. En dus pakte pa eigenhandig de spullen in voor vertrek. De voortent van de caravan was de vorige avond al ingepakt. Vanwege de strijdlust van pa moest hij ook de twee tentjes van z’n kinderen inpakken. ‘Als je het toch zo goed weet dan mag je het ook zelf doen’, leken de kinderen te denken. Des te afgehaakter zoon en dochter raakten, des te harder begon pa te rennen. Vol in de brandende zon, kletsnat van het zweet inmiddels. Zoon deed in de tussentijd iets vaags bij de drinkwaterplek. Dochter trok zich terug in de caravan. Moeder en vrouw zagen we amper. Ze was kennelijk al een tijd geleden afgehaakt. Op het oog een keurig gezin. Alles tip-top in orde. Zelfs een tweede koelkast in de voortent.

Kamperen is prachtig. Een zomervakantie kamperen staat gelijk aan het lezen van vier wetenschappelijke sociologische publicaties. Na dertig jaar vind ik dat dit wel eens beloond mag worden met een academische titel. Herr Doctor doet het goed in de landen van onze tussenstops.

We zoeken graag plekken op waar mensen weinig nodig hebben. Niet altijd uitdagend voor de jeugd, maar wel zo gezellig. Het vertier vinden ze altijd wel. Mooi weer, zwemwater en gezelligheid is genoeg. En na dertig jaar kamperen, en 16 jaar vaderschap, wordt het ook wel tijd dat je snapt hoe het werkt. En wat is het dan mooi om van anderen te leren hoe het nog beter kan maar ook om te zien hoe het niet moet.

Ook ik had ooit haast. Kon slecht tegen de warmte en hield van comfort. Dit werkte niet. Wat wel werkt? Veel rust, een klein beetje regelmaat en af en toe wat reinheid. Aangevuld met goed gezelschap, lekker eten en herinneringen maken. Dit zijn voor mij de smaakvolste ingrediënten voor een mooie vakantie. Oh ja: En wat menselijk gedrag om te bestuderen op de camping graag! Om van te leren of om over te schrijven. 

Al het overige is balast. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s