Put your money where your mouth is!

Mijn verontschuldigingen voor de Engelse titel boven dit stuk. Maar ik vind hem nogal treffend voor de situatie op de Nederlandse woningmarkt. Politici die de media bevolken en allemaal met de mond belijden dat het anders moet. De portemonnee trokken ze tot dusver niet.

Corporaties zijn betekenisvolle impactmachines. Elke geïnvesteerde euro levert financiële én maatschappelijke waarde op. De sector stimuleert de economie, draagt bij aan de transformatie in het sociaal domein, versnelt de energietransitie en investeert in de leefbaarheid van wijken en dorpen.

Hoe dan?

De beschikbaarheid van voldoende huizen is van wezenlijk belang voor de ontwikkeling van cruciale sectoren in ons land. Bedrijven hebben mensen nodig om de groei van hun onderneming mogelijk te maken. Deze mensen moeten wel ergens kunnen wonen. Hetzelfde geldt voor het onderwijs, de zorg en de openbare veiligheid.

Maar ook….

Het zijn de corporaties die het mogelijk maken dat de overheid de dure opvangcapaciteit voor mensen met een psychische aandoening afbouwt. Door goedkope sociale huurhuizen in de wijk beschikbaar te stellen. We zagen hetzelfde enkele jaren terug toen de verzorgingshuizen werden gesloten. Om de zorg betaalbaar te houden vergoedde de overheid niet langer de huisvesting voor ouderen. Onder het mom van inclusiviteit en noaberschap moesten zo veel mogelijk mensen langer thuis blijven wonen.

Mooi toch! Wat krijgen de corporaties hiervoor terug?

Op hetzelfde moment dat de bevolking toenam, de economie groeide, het klimaatakkoord werd getekend en de zorg in transitie kwam nam de investeringscapaciteit van corporaties juist af. Door de fiscale druk die in enkele jaren toenam van bijna nul naar jaarlijks drie miljard euro. Een bedrag dat overeenkomt met het totaal van alle kassabonnen van de miljoen klanten die in 2020 hun boodschappen haalden bij één van de 270 Plus Supermarkten in ons land. Geen klein bier dus!

De Ministeries van Financiën, Binnenlandse Zaken, Economische Zaken en brancheorganisatie Aedes becijferden afgelopen zomer dat corporaties hierdoor de komende decennia €31 miljard tekortkomen om voldoende passende huizen te bouwen, te verduurzamen en om de leefbaarheid in stad en ommeland te borgen.  

Vriend en vijand is het dus eens dat het zo niet langer kan.

Eerlijk delen!

Misschien moeten we maar rekeningen gaan versturen. Naar bedrijven die groeien en meer winst maken omdat er voldoende huizen zijn voor hun medewerkers. Naar het ministerie van Volksgezondheid en Sport omdat de zorg goedkoper wordt door meer huizen te bouwen. Naar het Ministerie van Justitie en Veiligheid omdat onze medewerkers in de wijk dagelijks voorkomen dat er politie-inzet nodig is bij overlast. En naar het ministerie van Sociale Zaken omdat we vroegtijdig schulden signaleren en geen mensen meer op straat zetten. Hierdoor kunnen dure crisisinterventies achterwege blijven. Zodat we over 10 jaar naast de huur en servicekosten ook verdienen aan de impact die we maken?

Boter bij de vis!

Laten we het niet zo ver laten komen. Schat onze betekenisvolle sector op waarde. Financieel én maatschappelijk. Stop met het versturen van de blauwe enveloppen en gebruik het geld van de huurder om te investeren in een beter Nederland.

januari 2021, bert.moormann@ziggo.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s