Het was weer eens zo’n week

‘Je moet je niet zo druk maken, dat is slecht voor je hart’ zei de dokter. ‘Dat ben ik niet met je eens’ sprak ik hem tegen. ‘Ik heb mijn hart verpand aan het wonen, werken, leren en zorgen in het noordoostelijk deel van ons land. Als daar iets gebeurt, waarvan ik denk dat het schadelijk is voor dit mooi stukje Nederland, dan is het hart mijn kompas. Dan wijst mijn hart mij naar de keukentafel. Dan wordt de laptop opengeklapt en moet er geschreven worden. Mijn hoofd kan mijn hart dan met geen mogelijkheid op andere gedachten brengen’, vulde ik aan.

In de hoop dat mijn gepruts aan de keukentafel mensen inspireert om mooie dingen te doen voor de regio. Dat ik ze op andere gedachten kan brengen. Dat ik kan laten zien dat het speelveld veel groter is dan ze denken waardoor er veel meer kansen of oplossingen zijn dan ze ooit hadden durven dromen. En wat mooi om te merken dat mijn hart mijn hoofd de energie geeft om woorden te geven aan deze hartstochtelijke liefde voor deze zaak.

Nog niet zo heel lang geleden vond ik het spannend om een email aan meer dan drie mensen te sturen. Bang dat lezers spelfouten zouden ontdekken, bang dat mijn kijk op de zaak werd neergesabeld.

Door het delen van ideeën via m’n blogs kwam ik erachter dat er meer mensen zijn die anders denken. Ik hoor dat er meer mensen worstelen met de manier waarop ons land is georganiseerd. Dat er meer mensen zijn die inzien dat de huidige systemen en structuren hun beste jaren hebben gehad. Dat het anders moet maar dat dit niet betekent dat het ingewikkelder of duurder hoeft te worden. Juist niet. Deze mensen geloven, net als ik, niet alleen in groeimodellen. Deze mensen vinden dat het best een tandje minder mag. Maar deze mensen vinden vooral dat de menselijke maat terug moet komen. Dat de institutionele belangen ondergeschikt zijn.

Nou ben ik als ‘andersdenker’ al m’n hele leven gewend dat ik niet altijd serieus word genomen. Als kind had ik daar last van. Het taste m’n zelfvertrouwen aan, ik twijfelde vaak aan mezelf. Ik werd thuis als eigenwijs neergezet omdat ik toen al het debat opzocht in plaats van me te schikken in de status quo.

Gelukkig kom ik altijd mensen tegen die mij het vertrouwen durven te geven. Van deze mensen ontvang ik de liefde. Aan deze mensen heb ik mijn mooie loopbaan te danken. Dat geeft vertrouwen voor de toekomst!

Door alsmaar in die achteruitkijkspiegel te blijven kijken kom je niet verder in het leven. Aan de bak dus. Mouwen opstropen en in gesprek met familie, collega’s, inwoners, medewerkers, ambtenaren en met de politiek om de wereld naar een nieuwe realiteit te brengen. Dat is hard werken. Veel op je bek gaan. Vaak met de nek worden aangekeken. Maar ik beschouw het als mijn opdracht voor het leven.

Vaak krijg ik te horen; ‘maak nou eens concreet wat je bedoelt. We snappen het niet. Wat jij voorstelt kan toch helemaal niet?’ Ik heb geleerd dat ik op zo’n moment vol aan de bak moet. Dan ga ik in gesprek, neem ik mensen mee in m’n droom, faciliteer ik, coach ik, ruim ik obstakels op, steek ik m’n nek uit, toon ik lef, toon ik ondernemerschap, zoek ik de grenzen van de wet op. Maar altijd met de menselijke maat in het vizier. Doen wat nodig is voor een mooiere en betere wereld voor iedereen.

En daarom zijn jullie nog lang niet van me af!

februari 2020, bert.moormann@ziggo.nl

2 gedachten over “Het was weer eens zo’n week

  1. Wat weer een prachtig geschreven blog. Dit voelt zo goed omdat ik precies net zo denk/dacht. Bizar gewoon.
    Mij valt altijd op, als ik met mensen praat, die alleen in theorie denken ik niet tot hun doordring . En andersom waarschijnlijk ook natuurlijk. Maar mensen, die met hun gevoel werken hebben maar 1 woord nodig om elkaar aan te voelen/begrijpen. Tegenwoordig zijn er in mijn beleving teveel mensen alleen met theorie bezig, waardoor we nu in zo’n bureaucratisch land leven. Als alle hoge eisen , die je veel ziet eens een beetje naar beneden worden bij gesteld, zou het weer veel socialer worden in mijn beleving. En dat begint al bij de ouders met kinderen. Hou ze in hun waarde.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s