We gaan naar Rome

Bijna 10 jaar waren we nu bezig. Van ‘de natuur een beetje helpen’ tot het medisch circuit. Zelfs een operatie hadden we ervoor over. Dat was niet zo toen we aan het avontuur begonnen. ‘Het komt zoals het komt’, zeiden we tegen elkaar. Geen gedoe met medicijnen en ingrepen. Het moet niet te belastend worden. Want dat zou een valse start betekenen. En dat wilden we absoluut voorkomen.

Maar zoals het zo vaak gaat ‘glij’ je een proces vanzelf in. Alsof het van tevoren zorgvuldig is uitgedacht. Maar niets is minder waar. Per stap dachten we na over de volgende. Omdat het eigenlijk allemaal wel meeviel. Omdat we nuchtere mensen zijn. Omdat de vakmensen die ons bijstonden het beste met ons voor hadden. Omdat ons verlangen bleef.

Verlangen naar een gezin in dit geval. Het duurde ongeveer 10 jaar van het moment dat we vonden dat het tijd werd om onze tijd met z’n tweeën om te zetten in een toekomst met kinderen. We wilden ze zo graag maar het lukte niet. En hoe zeer we ook verlangden naar een gezin, toch voelde het niet als een last.

Zeker, er waren zware momenten. De behandelingen waren niet mals. Maar het was te doen. Onze relatie en onze banen leden er niet onder. Ook niet toen een zwangerschap vroegtijdig in het ziekenhuis eindigde. Het enige wat ik er nog van weet is dat we beiden de nacht doorbrachten op de behandeltafel waar het allemaal zo vervelend was verlopen. Dat we elkaar stevig vasthielden om het vroegtijdig verlies te verwerken. En nog steeds ben ik blij dat de medewerkers van het ziekenhuis ons alleen hebben gelaten op die behandeltafel. Omdat ze door hadden dat we iets te verwerken hadden. Wat hebben deze mensen dit goed aangevoeld.

Eindelijk na 10 jaar werd onze oudste dochter geboren. Na een allerlaatste poging. Wat was ze welkom. Wat waren we gelukkig. Op het moment dat je je eigen kind op de arm hebt vergeet je acuut alle zorgen van de 10 jaar die het heeft geduurd. Bijna drie jaar later was ons gezin compleet met de geboorte van onze tweelingdochters. Weer op een moment dat iedereen de hoop al had opgegeven. Behalve wijzelf. Onderweg naar de afspraak in het ziekenhuis, waar een succesvolle zwangerschap werd geconstateerd, zagen we aan de andere kant van de weg een auto met een caravan rijden. We hadden zelf ook een caravan. We keken elkaar aan en zeiden tegelijkertijd dat we een grotere caravan moesten kopen omdat we een tweeling zouden krijgen. Een uurtje later werd ons vermoeden bevestigd.

Voordat onze oudste werd geboren boekten we een weekendje naar Rome. We gingen naar de Trevi fontein. Als je een muntje in de vijver gooit mag je een wens doen. Ze vroeg mij om een muntje. Hoop en verlangen in haar ogen. Het ontroerde me. Ze is nogal nuchter en niet bijgelovig. Toch wilde ze er alles aan gedaan hebben om moeder te worden. Ze liep naar voren om een goede plek te vinden. Ze draaide zich om en wierp het kleingeld over haar schouder het water in. De blik in haar ogen zal ik nooit vergeten. Een blik van wanhoop. ‘Ik heb er toch alles aan gedaan!?’ Een blik van hoop. Ik zag dat haar ogen vochtig werden. Ik voelde haar eenzaamheid. Haar verdriet. Ik schoot vol en sloeg een arm om haar heen. Een moment van stilte volgde tijdens de wandeling terug naar de stad.

Met gemak haal ik haar blik terug. Als vanzelf voel ik haar verdriet weer. Het verdriet dat ze zo parmantig had gedragen.

Binnenkort gaan we terug naar Rome. Dit keer met onze drie dochters en de vriend van onze oudste. Ik zou niet meer weten waarom we nog een muntje in de fontein zouden moeten werpen. Ja toch wel. Voor al die mensen die net als wij ook een kinderwens hebben. Omdat ik iedereen het geluk gun dat wij gevonden hebben.

2 gedachten over “We gaan naar Rome

  1. Bert, wat prachtig geschreven! Ik kreeg er een brok van in mijn keel. Door ons op die wijze inzicht te geven in jullie eerste 10 jaar en jullie gevoelens stel je jezelf kwetsbaar op, maar ik vind dat sterk. Hulde!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s